Inmiddels is het echt winter, met eerst een beetje sneeuw en toen veel. We moesten veel werken, en konden er dus niet vaak op uit. Diepe sneeuw is overigens ook niet zo geschikt voor kleine kinderbeentjes, dan kan er beter gesleed worden op de heuvel achter het huis! Bovendien zijn we een paar keer de camera vergeten, en inmiddels is de meeste sneeuw weer weggedooit. Toch hebben we nog wel wat foto´s gemaakt, vooral van dierensporen. In gesprekken met Zweden is het smelten van de sneeuw overigens een onvermijdelijk onderwerp. Ze zijn allemaal bang voor weer een groene kerst!

Deze muizensporen zijn waarschijnlijk van een soort spitsmuis. Ik heb er niet aan gedacht om tenen te tellen en heb stom genoeg ook niet gemeten. Spitsmuizen hebben namelijk vijf tenen aan hun voorvoeten en echte muizen maar vier. De manier van voortbewegen, met korte sprongen, past echter goed bij een spitsmuis. De lengte van de sprong mag dan twee tot vier keer de breedte van het spoor zijn, en dat klopt ook.

Er lopen ook overal eekhoorntjes rond. De sporen zijn heel makkelijk herkenbaar, omdat de tenen met de klauwtjes zo lang zijn. De achterpoten zijn het grootst. Natuurlijk lopen de sporen ook vaak van boom tot boom!

Voorgaande winters liep er een vos in de omgeving rond, vooral rond een ongebruikte schuur. Tom schilderde hem toen. Dit jaar zagen we aan de sporen dat hij er weer was! Vossensporen lijken erg op hondensporen, maar zijn iets langer omdat de middelste teenkussentjes wat meer naar voren zitten. Deze vos liep in een korte galop.

Tot slot fotografeerde ik sporen die me in eerste instantie niet zo heel interessant leken, maar nu kan ik niet vinden van welk dier ze waren.

Aan de paardenhoeven op de weg te zien was het een aardig groot dier, dat in sprongengalop gelopen heeft. Het was geen vos, zoals ik in eerste instantie dacht, want die manier van lopen past daar niet zo bij en er lijken toch echt wel vijf tenen aan de poot te zitten… Toch is het zeker ook geen dassenspoor, en alle katachtigen hebben vier zichtbare tenen in hun spoor.

Eigenlijk lijkt het nog het meest op het spoor van een otter, met bijna cirkelvormige afdrukken. Sprongengalop is ook de meest voorkomende vorm van voortbewegen van otters. En ja, het was bij het water. Maar ik heb nog nooit gehoord van otters hier.

Wie weet het???

Inmiddels sneeuwt het weer, dus misschien hebben we morgen weer nieuwe sporen….. Kunnen we meteen even kijken of de eventuele otter thuis is!